*Απολύμανση
Προσπαθούσα τις προάλλες να δοκιμάσω το διαλογισμό. Μου φάνηκε ως κάτι λογικό να κάνω σε αυτήν την παράλογη περίοδο. Μπήκα σε ένα γκρουπ διαλογισμού που οργανώνει η Marije- ένα από τα αγαπημένα μου πλάσματα σε αυτόν τον κόσμο.Ήταν μια ζωντανή συνεδρία υπό την καθοδήγησή της. Όταν μας ζήτησε να γράψουμε τι θα μας έκανε απίστευτα ικανοποιημένους, εγώ άρχισα να περιγράφω στο χαρτί με την παραμικρή λεπτομέρεια πώς θα ήταν μια μέρα μου στο στούντιο του fasfem. Είδα τα χρώματα, μύρισα την ατμόσφαιρα, ένιωσα σα στο σπίτι μου. Η Μarije εντυπωσιάστηκε από τη ζωντάνια αυτής της αναπαράστασης. Εντυπωσιάστηκα κι εγώ.
Βλέπετε μέσα, βαθιά στον πυρήνα μας κρύβονται οι αλήθειες μας. Οι πιο αληθινές αλήθειες μας. Αυτές που ουδεμία σχέση έχουν με τις προσδοκίες των άλλων από εμάς. Και τώρα που περνάμε περισσότερο χρόνο με τον εαυτό μας από ποτέ, αυτές οι αλήθειες βρίσκουν τη ρωγμή για να αναδυθούν.
Η εποχή μας είναι απίστευτα δύσκολη. Πέρα από κάθε σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Γιατί τα σενάρια έχουν το συγγραφέα τους που γνωρίζει το τέλος. Στην περίπτωση της ιστορίας της πανδημίας του COVIT-19 δεν υπάρχει - όσο κι αν προσπαθούν οι θεωρίες συνωμοσίας να μας πείσουν για το αντίθετο - δημιουργός να μας αποκαλύψει το τέλος. Ό,τι υπάρχει είναι τα γεγονότα.
Είναι γεγονός λοιπόν ότι οι άνθρωποι μολύνονται ραγδαία. Ότι ο αριθμός των θανάτων αυξάνεται διαρκώς.Ότι υπάρχει μεγάλη ανάγκη να εφαρμοστεί η κοινωνική απομόνωση. Ότι οι ηλικιωμένοι, οι ασθενείς και οι φτωχοί αυτού του κόσμου βρίσκονται σε τεράστιο κίνδυνο. Ότι η ενδοοικογενειακή βία ενισχύεται.
Είναι όμως γεγονός και ότι επιστήμονες σε όλον τον κόσμο εργάζονται ακούραστα για να αντιμετωπιστεί η πανδημία. Ότι εταιρίες ρούχων-από κολοσσούς μέχρι μικρές επιχειρήσεις-φτιάχνουν και δωρίζουν ιατρικές μάσκες. Ότι άρχισαν οι γείτονές μας να μας ρωτούν αν χρειαζόμαστε κάτι. Αρχίσαμε κι εμείς να τους ρωτάμε. Ότι η φύση γύρω μας αναπνέει, ακούγεται ακόμα και στις μεγάλες πόλεις, καθαρίζει. Εννοώ γίνεται πεντακάθαρη. Σαν τα χέρια μας κάθε φορά που τα πλένουμε όπως πρέπει.
Απολυμαίνεται.
Σα να προσπαθούσα να εξορκίσω τις θεωρίες συνομωσίας, σκέφτηκα λοιπόν μια δική μου θεωρία. Ίσως είναι η εποχή για ξεκαθάρισμα. Για τακτοποίηση. Μη με παρεξηγείτε. Δε θα σας φορτώσω με συμβουλές για παραγωγικότητα και αυτοβελτίωση. Αυτά σε τέτοιους καιρούς τα αισθάνομαι επιπόλαια. Και μάταια. Αυτό που εννοώ είναι πως έχει έρθει η ώρα για την ανθρωπότητα να ανακτήσει...την ανθρωπιά της. Έχουμε χάσει τόσα πολλά στην πορεία. Λατρεύουμε την κενότητα και τη ματαιοδοξία σε κάποιους ανθρώπους. Περιθωριοποιούμε κάποιους άλλους. Επιμένουμε στην πατριαρχία και όλα της τα εκτρώματα. Υπερκαταναλώνουμε και εκμεταλλευόμαστε το περιβάλλον εκτός βιωσιμότητας. Εξακολουθούμε να δημιουργούμε πολέμους. Το σύστημά μας είναι σάπιο και τρέφεται από τις σάπιες σάρκες του. Πρέπει να αλλάξει.
Να απολυμανθεί.
Όπως πρέπει και ο εαυτός μας. Δε μπορούμε να καθαρίσουμε τα έξω ενώ μέσα μας παραμένουμε μολυσμένοι. Γι αυτό ας πάρουμε το χρόνο να σκεφτούμε. Τι βαραίνει περισσότερο στη ζυγαριά της ψυχής μας; Πώς μας κάνει αυτό να αισθανόμαστε; Τι μας έχει προσφέρει ή στερήσει τελικά ο τρόπος ζωής μας; Όλα είναι μέσα μας. Οι άνθρωποι που λατρεύουμε, αυτοί που μας εξυψώνουν, τα μέρη που θέλουμε να ζήσουμε, οι αξίες μας, τα συναισθήματά μας, η ηθική μας, αυτά που θέλουμε να δημιουργήσουμε, να προσφέρουμε. Η ζωή που αξίζει να ζούμε. Αναβλύζει. Τόσο καθαρή. Αρκεί να την αφήσουμε να αναδυθεί. Να ξεφορτωθούμε ότι περιττό.
Να απολυμανθούμε.
fasfem
Πώς θα ήταν άραγε να υπάρχει ένα διαδικτυακός τόπος σχετικός με το ντύσιμο που μέσα σε αυτόν να νιώθαμε ειλικρινά ΚΑΛΑ; Καλά για τον εαυτό μας, το σώμα μας, τις επιλογές μας, τον κόσμο γύρω μας…εγώ πάντως ξέρω ότι ονειρεύομαι έναν τέτοιο τόπο εδώ και καιρό…
Ένας χώρος που η αγάπη για τα υφάσματα και τα φορέματα συναντά την αγάπη για τον εαυτό και τους άλλους. Που η ισότητα και ο σεβασμός για το διπλανό και το περιβάλλον γίνονται δράση και υπόσχεση. Ακούγεται αν μη τι άλλο ελπιδοφόρο, έτσι δεν είναι;
Αποφάσισα λοιπόν να δημιουργήσω αυτόν τον τόπο μόνη μου. ‘Οντας περήφανη ως φεμινίστρια, μητέρα μιας δίχρονης μικρούλας και εμμονική με τη μόδα ταυτοχρόνως, ένιωσα την ανάγκη να μοιραστώ την ιδέα μου για μια φεμινιστική μόδα. Γιατί πιστεύω - και για την ακρίβεια έχω κιόλας ερευνήσει κατά τις σπουδές μου - ότι η σχέση που έχει αναπτύξει μια γυναίκα με τις στυλιστικές της επιλογές δεν είναι ούτε τυχαία ούτε χωρίς νόημα. Μια γυναίκα μπορεί να αισθάνεται και να δρα με δυναμισμό μέσω των ρούχων που έχει επιλέξει να φοράει. Η’ όχι.
Τα παραδοσιακά μέσα προβολής της μόδας προωθούν στερεότυπα που δε σέβονται τη διαφορετικότητα. Το fasfem θα ήθελε να αλλάξει όλο αυτό. Εδώ θα εμφανίζονται οι εταιρίες και οι άνθρωποι πίσω από αυτές που συμπεριλαμβάνουν στις βασικές αρχές τους την ισότητα. Θα δίνουμε χώρο σε δημιουργικές, έξυπνες γυναίκες να διηγηθούν τις υπέροχες ιστορίες τους. Θα παροτρύνουμε κι εσάς αλλά και τους εαυτούς μας να καταναλώνουμε σεβόμενοι τη βιωσιμότητα απλοποιώντας τη ζωή μας χωρίς όμως συμβιβασμούς στην προσωπική μας αισθητική.
Θα σταματήσω για τώρα και θα αφήσω τη θεματολογία του fasfem να μιλήσει από μόνη της και να σας οδηγήσει στο ταξίδι της αλλαγής του σκηνικού της μόδας, έστω και για λίγο.
*η φωτογραφία είναι από μια φωτογράφιση στο Hollywood εμπνευσμένη από καρτ ποστάλ της δεκαετίας του 80, δημιούργημα της Emma Craft. Τη διάλεξα γιατί μου δίνει μια αίσθηση δυνατής και συνάμα παιχνιδιάρικης θηλυκότητας. Το σύμπαν της Emma είναι τόσο ευχάριστα εμπνευσμένο, σαν ένα μαγαζί με καραμέλες για μεγάλους…
Consept και φωτογράφιση από την Emma Craft
Styling από Lian Najarian
Βοηθός styling Anthony O’ Baner
Μοντέλο Chloe